సోషల్ మీడియా, సెల్‌ఫోన్లు, సినిమాలను మాత్రమే నిందించడం సులభం. కానీ పిల్లల చేతిలో సెల్‌ఫోన్ పెట్టింది ఎవరు?

వారు ఏం చూస్తున్నారు, ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారు, వారి మనసులో ఏం జరుగుతోంది అని తెలుసుకోవడానికి మనం ఎంత సమయం కేటాయిస్తున్నాం?

వారు తప్పు చేసినప్పుడు—

పిల్లలు మార్కులు ఎంత సాధించారో అడగడం మాత్రమే కాదు…

అదే విధంగా, పాఠశాలలో పిల్లల క్రమశిక్షణ గురించి టీచర్ లేదా ప్రిన్సిపాల్ సూచించినప్పుడు, వెంటనే పిల్లవాడి పక్షం తీసుకునే ముందు “నా పిల్లవాడు నిజంగా తప్పు చేశాడా?” అని ఆలోచించాలి.

ఒక చిన్న తప్పును సమయానికి సరిదిద్దకపోతే అది పెద్ద సమస్యగా మారవచ్చు. అందుకే ఇంట్లోనూ, పాఠశాలలోనూ పిల్లల ప్రవర్తనపై ప్రేమతో కూడిన పర్యవేక్షణ, స్పష్టమైన హద్దులు, విలువలతో కూడిన మార్గదర్శనం అవసరం.

పిల్లల భవిష్యత్తు కేవలం పాఠశాల బాధ్యత కాదు. కేవలం తల్లిదండ్రుల బాధ్యత కూడా కాదు.

మన పిల్లలకు పుస్తకాలు ఇవ్వాలి… కానీ పుస్తకాలతో పాటు విలువలు కూడా ఇవ్వాలి.

చేతిలో సెల్‌ఫోన్ ఇవ్వాలి… కానీ దాన్ని ఎలా ఉపయోగించాలో బాధ్యత కూడా నేర్పాలి.

స్వేచ్ఛ ఇవ్వాలి… కానీ స్వేచ్ఛతో పాటు హద్దులు కూడా నేర్పాలి.

ప్రేమ ఇవ్వాలి… కానీ ప్రేమతో పాటు క్రమశిక్షణ కూడా ఇవ్వాలి.

మన పిల్లల చేతిలో భవిష్యత్తు ఉంది. ఆ భవిష్యత్తును కోపంతో, ద్వేషంతో, హింసతో నింపాలా? లేక జ్ఞానం, క్రమశిక్షణ, మానవత్వం, ప్రేమతో నింపాలా?

నిర్ణయం మన చేతుల్లోనే ఉంది.